ORPHEON [2026] Opus 23 - Samuel Serwata
Samuel Serwata
ORPHEON
[2026]
Opus 23, Nowele 6, czerń i biel.
© Samuel Serwata, Opus 23.
Wrocław, 5. VIII. 2025 – 11. II. 2026 r.
Serwatyzm.blogspot.com / Serwatyzm@gmail.com
...
ORPHEON - To liturgia ciała. Horror uczuć i zagadka pragnienia, co nie można rozwiązać. Piszę o monumencie krwi i bólu, o rytuale uzdrowienia i zatracenia, o wiecznej frustracji, o niemożności wyzwolenia, o punkcie, w którym człowiek dotyka boskości i zarazem potworności. Proza w moich rękach jest skalpelem sztuki. Rozcinam nią tabu, badam mięśnie wstydu i kości pożądania. Używam jej jak narzędzia sekcyjnego, by wydobyć to, co ukryte: lęk, samotność, obsesję, namiętność… — Uwaga! Dla osób od 18+
SAMUEL SERWATA, ur. 23.III.1988 r. w Oławie, mieszka w Nowym Jorku. Owe Opus jest 23 eksperymentalnym dziełem literackim, zbiorem nowel. — Nie interesuje mnie mechanika ciała, powtarzalna, kserokopia popędu, powielana, w recyklingu. Mnie interesuje granica. Moment, w którym pragnienie przestaje być przyjemnością, a staje się przekleństwem. Moment, w którym ciało zaczyna być nie tylko ciałem. Słucham stetoskopem przykładanym do serca pożądania, jak bije nienaturalnie, jak przyspiesza, i się dusi…
...
Spis Treści:
...
#01. ORPHEON. - 2+13txt, 5+23str.
#02. ZIARNO PRAWDY. - 11txt,
#03. PO DRUGIEJ STRONIE. - 13txt, 22str.
#04. FABULATOR. - 6txt, 11str.
#05. CONFLUX CLIMAX. - 8txt, 14str.
#06. PRZEŁĄĘCZNICY. - 9txt, 16str.
#07. KRONIKI KRONIK. - 11txt, 21str.
#08. SERAPHANTE. - 11txt, 19str.
#09. SKUTKI UBOCZNE. - 4txt, 7str.
#10. DOKTOR SKALPEL. - 10txt, 17str.
#11. KWAŚNY DESZCZ. - 10txt, 18str.
#12. MULTIVERSUS. - 8txt, 14str.
#13. ISTOTA ZWANA ÉLAN. - 6txt, 11str.
#14. ATLAS SAGA. - 4txt, 6str.
#15. NIECODZIENNOŚCI. - 9txt, 16str.
#16. GODZINA DEMONÓW. - 11txt, 19str.
#17. KOCOPOŁY. - 6txt, 11str.
#18. MANIFEST SUPERPOZYCJI. - 9txt, 16str.
#19. WIZYTÓWKA ANCYMONA. - 3txt, 4str.
...
165txt / 290str.
...
„Niczego nie czuję, ale czuję się dobrze.” — Samuel Serwata
...Po Słowie.
Zawarte w tej książce opowieści, nie są dla ludzi, którzy potrzebują jasnej tożsamości. Dla czytelników, którzy chcą bohatera do utożsamienia. Osób oczekujących sensu jako nagrody. I tych, którzy mylą duchowość z pocieszeniem. To nie są teksty terapeutyczne.
Historie i bohaterowie, ukazują proces rozpadu „ja” w chwili czystego trwania świadomości bez osobowości, która dostrzegła, że nie musi być "kimś" podczas gdy ego nie umie tego znieść.
Nie istnieje nic, co nie powinno istnieć — istnieje tylko to, co nie potrafiło nie zaistnieć. Skoro coś powstało i się pojawiło, znaczy, że nie mogło nie istnieć – będąc konieczne. Sens nie jest czymś, co się znajduje. Sens jest czymś, co przestaje być potrzebne, gdy widzi się jasno. Nie chodzi o rezygnację. Chodzi o porzucenie przymusu. To dojrzałość poznawcza. Im bardziej próbuje się nadać życiu znaczenie, tym bardziej oddala się od samego życia. Im mniej potrzebuje znaczenia, tym bliżej jest się doświadczenia.
Człowiek jest tymczasową formą, przez którą świat może się zobaczyć. Ale świat nie podporządkowuje się ludzkiej logice ani emocjom, a poznanie nie daje kontroli. I nie wszystko musi wiedzieć, kim jest, żeby istnieć prawdziwie. Bo rzeczywistość nie potrzebuje bohaterów. Nie ma żadnej siły wyższej, która utrwala iluzję, reguluje świat, ani nie daje wolności ani pełnej prawdy.
...
...

Komentarze